2e manche:
De Deense collega "Mikkel Ringfeldt Haarup" bood zijn motor aan om de tweede manche toch te kunnen rijden. Hoewel de motor te hoog en te lang was voor Mack en ook de vering niet geschikt was voor zijn gewicht greep Mack dit aanbod met beide handen aan. Mack zette de motor achter het starthek en hing er half naast, dat wil zeggen met één been half over het zadel en het andere been op de grond. Het starthek viel, Mack hupste op de motor, gaf gas en weg was hij, een dikke kopstart was het gevolg! Na het binnenterein verdween Mack op koppositie het bos in, en kwam er ook weer als leider uit. Met twee ronden dik aan de leiding te hebben gereden zakte Mack terug naar een vierde plaats, doordat de motor te lang was liepen de bochten niet lekker en door het veringprobleem moest Mack vaak van het gas af.
Mack finishte tevreden op een 9e plaats, met een dagtotaal van eveneens een 9e plaats.
Commentaar Mack: Het was natuurlijk een hele teleurstelling toen ik in de eerste manche merkte dat er iets mis was met de versnellingsbak, het ging juist zo lekker en ik zat goed in mijn vel. Maar ik heb al vaker tegenslag gehad en mijn manche uitrijden met wat je hebt is dan belangrijk, opgeven doe ik nooit. Oké, ik huilde wel toen ik lopend over de finish kwam met mijn motor, maar toen ik al die mensen hoorde klappen voor me deed me dat wel goed achteraf.
Dat Mikkel, mijn Deense maatje, zijn motor aanbood vond ik súper van hem en zijn vader. Haha hij was alleen zo hoog dat ik er naast hing bij de start, ik dacht ook dat de start niks zou worden maar ik was zo weg, de eerste ronden aan de leiding ging lekker maar de motor sloeg alle kanten op omdat ik te weinig weeg voor de vering. Ik kreeg de motor ook niet goed de bochten in, dat was jammer want dat kost allemaal tijd. Ik ben wel heel blij dat ik deze manche kon rijden door mijn Deense vrienden zodat ik toch nog punten kon rijden.
De volgende wedstrijd voor Mack is weer een ADAC MX-Cup in het Duitse Bielstein op 18 juni a.s.
